Tanıdık bir şehirde tanıdık bir limon ağacım var benim…

“Evine hoş geldin!” dedi Maye. Sonra elini omzuma attı, dayılana dayılana yürüdük eski Antakya sokaklarında, erkek çocuklar gibi…

“Heeyyyt İstanbul’dan arkadaşım gelmiş” dedi bir eli havada, ben de onu taklit ettim.

Adımlar bildik bir avluya çıkı. Güneş ve limon ağacı. Yaprakları henüz çıkmamış. Alttaki yeni sürgünlerden çıkmış da üstlerde tık yok. Oysa buralara bahar çoktan gelmiş.
“Yaprakları geç mi kalmış bunun ne?” dedim.

“Yaprak çatlaması oldu bu” dedi Özkan.

Yaşlı ağaçlarda olurmuş. Az mı limonatasını içmiştik geçen bahar. Bir şehre vardığında tanıdık bir limon ağacı olması insanın? Sevinçten delirecek içim, dışımsa sakin durmaya çalışıyor ele güne karşı. Bin şehir de gezsem bırakmayacak mı yakamı şu bizim köyün elalem illeti! Olsun varsın, tanıdık bir şehirde tanıdık bir limon ağacım var benim, çatlayan yapraklarını sevdiğim…

Starred Photos16

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s