Reenkarnasyon!

Sizi Antakya’daki en yakın arkadaşlarımdan biriyle tanıştırayım; Aslı.  İki gündür köylerde, hikayelerin peşindeyiz. Sevgi evlerinde masal anlatmak için izin alma prosedürü komik bir hal alınca – ki bu ayrı bir hikaye-  B planı için yollara düştük biz de; ninelerin anlattığı masalları bulmak, dinlemek, kaydetmek.

aslııı

İkinci günün sabahında, Aslı’yla buluşmaya giderken düşünüyorum. Tanışalı yalnızca bir hafta oldu fakat, güçlü bir bağ var aramızda. Sanki başka bir hayatta çoktan kaynaşmışız. Zaten her sabah çektiğimiz Kabir kartları da sürekli aynı mesajı veriyor bize…

Aslı yokuş demiyor, çukur demiyor, vuruyor arabasını köy yollarına. Zaman zaman cennet köşelerinde çay molası vermeyi de ihmal etmiyor.

 

nilüferler

Yeşilpınar’da, balkonunda zahter ayıklarken yakaladığımız Semiramis Abla, bol kahkasıyla karşılık veriyor selamımıza ve bizi her gün başka bir ninenin yanına gönderiyor. İşte onlardan biri Aliye Nine. Çocukları hem yakınında oturup, hem de bir dediğini iki etmeseler de, dışarıdan birilerinin gelip hikayelerine kulak vermesi çok mutlu ediyor Aliye Nine’yi.  Konuştuğu dili anlamıyorum ama yüzünden okunuyor  mutluluğu…  Ortak bir tek kelimemiz var; Sakarya. Sohbetimizi çeviren Aslı’dan, oralı olduğumu öğrenince durup durup Sakarya diye sesleniyor bana. Meğer torunu bizim orada okurmuş… Bir mektup yazayım da götür torunuma diyor.

Hikayeler ard arda geliyor Aliye Nine’den. Arapça masallar, tekerlemeler, dini hikayeler ve sonunda laf dönüp dolaşıp en heyecanlı kısma geliyor; reenkarnasyon!

aliye nine

Köylerinde hala hayatta olan bir kadın. Aşağı yukarı dört yaşlarındayken, ailesine, beni evime götürün diye yalvarmaya başlıyor. Ağlana sızlana zorla ikna edip yolu gösteriyor. Çocuk önde, aile arkada gidiyorlar tarif ettiği mahalleye, eve. İşte burası benim evim diyor dört yaşındaki çocuk. İçeriye girer girmez de (bir önceki hayatındaki) babasının kucağına atılıyor. Önce inanmıyorlar. Sonrasında eski kıyafetleri çıkartıyorlar sandıktan ve bunlardan hangileri senindi göster öyleyse diyorlar.Çocuk tek tek gösteriyor,  nişanlıyken ona alınan çeyizlik elbiselerini ve sonunda herkes ikna oluyor.

Anlatılana göre, nişanlıyken, üvey annesi tarafından öldürülmüş. Doğal yollardan ölenlerin değil de, öldürülenlerin yeniden dünyaya geldiğine inanıyorlar. En çok da Boğularak ve vurularak ölenlerin.

Henüz yola çıkmadan önce, araştırma yaparken duymuştum Hatay’ın bazı bölgelerinin reankarnasyon hikayeleriyle ünlü olduğunu. Sonrası unuttum gitti.  Ta ki Aliye nineden tekrar duyana kadar.

Ne diyordum, Aslı’yla tanıştırayım sizi, en yakın arkadaşım. Kimbilir hangi hayattan… 😉

 

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s