Öpsem ya gözlerinden!

öpsem ya” öpsem ya gözlerinden ”
Hep mi güzelsiniz yoksa ben mi deliriyorum. Yalnızca birkaç gün gördüm. Çoğunda sustuk. O çoğun çoğunda da başkalarını dinliyorduk. Şimdi bundan birkaç ay sonra bir sabah, sonbahar gelmiş bir akasya ağacının altında, sarı yapraklar tutmuş elinden, çekelemişler eteğinden, götürmüşler tanıştığımız ana ve öylece deyivermiş,
“öpsem ya gözlerinden”
Kimimiz üstümüzde kalan borç parayı geri vermeyi dert eder, kimimiz ödünç aldığı bir kitabı, eşarbı, şemsiyeyi. Ya hisler? Taa derinde hissettiğimiz ama hiçbir zaman sadece bize ait olmayan hislerimiz. Bir tek kötü hissettiğimizde mi aklımıza gelir bu hissin tam olarak bize ait olmadığı. Yalnızca o zaman mı akıl ederiz, son kötü sözcük de tükenene kadar içimizden geçenleri söylemeyi. Peki ya o çok “güzel” hissettiğimiz anlar. Anda kaçırdıysak eğer, bir gün bir akasya yaprağı çekiştirip eteğimizden, götürürse yeniden o ana, der miyiz girişsiz, gelişmesiz, hesapsız, korkusuz ve katıksız;
“öpsem ya gözlerinden””

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s